Kolejną osobą, którą znają praktycznie wszyscy, jest Andrzej Kopiczyński. Urodził się w naszym mieście 15 kwietnia 1934 roku. Większość rozpoznaje go z roli inżyniera, Stefana Karwowskiego w serialu "Czterdziestolatek". To właśnie ta rola spowodowała nie małe zamieszanie wokół jego osoby, bo dzięki niej stał się popularny w całym kraju i rozpoznawalny nawet przez najmłodsze pokolenia.
Zanim zagrał tę rolę, marzył o pracy leśniczego i był uczniem technikum elektrycznego. W pewnym momencie zapisał się na kółko teatralne. Sztuka, w której wystąpił, pt. „Fircyk w zalotach” odniosła sukces i grupa wystąpiła w Teatrze Młodej Warszawy. Później studiował na łódzkiej PWST. Ukończył ją w 1958 roku. Podczas przedstawienia dyplomowego zagrał hrabiego Di Bosco Nero w „Sprytnej wdówce” Carlo Goldoniego, w reż. Hanny Małkowskiej.
Zaraz po szkole podjął pracę w Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie. Przez długi czas grał na scenie Teatru Dramatycznego w Szczecinie, gdzie grał role w przedstawieniach reżyserowanych przez Jana Maciejowskiego, m.in. Otella (dramat Williama Shakespeare’a, 1966) czy Gustawa-Konrada („Dziady” Adama Mickiewicza, 1966). Od 1986 roku jest aktorem Teatru Kwadrat w Warszawie. Wystąpił w ponad 30 przedstawieniach Teatru Telewizji.
Mimo, że zadebiutował na ekranie w 1957 roku w filmie "Prawdziwy koniec wielkiej wojny" (reż. Jerzy Kawalerowicz), za swój debiut uważa rolę w filmie „Koniec naszego świata” (1964) Wandy Jakubowskiej.
Przed rozpoczęciem pracy nad rolą w serialu "Czterdziestolatek", grał w wielu filmach, np. "Gorąca linia" (1965), „150 na godzinę” (1971), „Święta wojna” (1965), „Czekam na Monte-Carlo” (1969). Był również tytułowym bohaterem serialu biograficznego „Kopernik” (1972). Andrzej Kopiczyński zagrał w większości polskich produkcji, które były "hitami" ubiegłych lat.
Po roli inż. Stefana Karwowskiego w serialu Jerzego Gruzy "Czterdziestolatek", aktor kojarzony był już tylko z tą rolą. Okazuje się, że ta postać przypadła do gustu milionom ludzi i inż. Karwowski stał się ich ulubieńcem. W filmie partnerowali mu m.in.: Anna Seniuk, Irena Kwiatkowska i Leonard Pietraszak. Cały serial spotkał się z ogromną popularnością więc realizatorzy zdecydowali się na przypomnienie go widzom. Przedstawiono nowego inżyniera Karwowskiego w serialu "40-latek. 20 lat później" (1993). Serial „40-latek” przyniósł Andrzejowi Kopiczyńskiemu nagrodę Przewodniczącego Komitetu d/s Radia i Telewizji oraz „Srebrny Gwóźdź Sezonu” - nagrodę „Kuriera Polskiego”, a za kreację w komedii "Motylem jestem czyli romans 40-latka" (1976') został uhonorowany nagrodą za pierwszoplanową rolę męską na Festiwali Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku.
Aktor zszedł z ekranu na kilka lat, jednak powrócił w roli ojca głównej bohaterki melodramatu „Rajski ptak” (1987). Później wystąpił również w filmach: „Niezwykła podróż Baltazara Kobera” (reż. Wojciech Jerzy Has) (1988), „Korczak” (reż. Andrzej Wajda) (1990) i „Ogniem i mieczem” (reż. Jerzy Hoffman) (1999). Widzowie znają go też z seriali „Czułość i kłamstwa” (1999-2000) oraz „Lokatorzy” (1999-2005).
W latach dziewięćdziesiątych, przez pewien czas, prowadził teleturniej nadawany w TVP "Koło Fortuny".
Aktor uzyskał wiele nagród, m.in. nagrodę WRN w Bydgoszczy za rolę Henryka w sztuce Beckett, czyli honor Boga, nagrodę za rolę tytułową w Kordianie, nagrodę Polskiego Radia dla młodego aktora za rolę Maksimowa w Kolegach, nagrodę "Bursztynowy Pierścień", odznaczenie "Złoty Krzyż Zasługi", nagrodę "Srebrny Gwóźdź Sezonu 1975" przyznawany przez redakcję "Kuriera Polskiego".
Andrzej Kopiczyński stawał na ślubnym kobiercu cztery razy, jednak swoją przyszłość związał z Moniką Dzienisiewicz, pierwszą żoną Daniela Olbrychskiego.
