Mieczysław Kalenik urodził się 1 stycznia 1933 roku w Międzyrzecu Podlaskim jako syn Jana i Aleksandry z domu Chmielewskiej. W rodzinnym mieście spędził dzieciństwo i młodość. Ukończył Szkołę Podstawową nr 2 oraz Gimnazjum Ekonomiczno-Handlowe, gdzie w 1952 roku zdał maturę. Już w okresie szkolnym przejawiał duże zainteresowania humanistyczne – szczególnie poezją i recytacją. Jego talent rozwijała ceniona polonistka prof. Jadwiga Świerczyńska, która zachęcała go do występów i pracy nad słowem.
Początkowo marzył o zawodzie marynarza i od 1947 roku uczestniczył w kursach żeglarskich, zdobywając kolejne stopnie wtajemniczenia. Los jednak skierował go na drogę aktorstwa. W 1952 roku wziął udział w Ogólnopolskim Konkursie Recytatorskim, gdzie został zauważony przez prof. Zofię Małynicz z Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. To właśnie ona zaproponowała mu studia aktorskie.
W latach 1953–1957 studiował w PWST w Warszawie. W tym czasie miał wyjątkową możliwość opiekowania się Aleksandrem Zelwerowiczem – jednym z najwybitniejszych aktorów i pedagogów polskiego teatru. Jeszcze przed uzyskaniem dyplomu został zaangażowany do zespołu Teatru Komedia w Warszawie, gdzie zadebiutował w musicalu „Pocałuj mnie, Kasiu” z muzyką Cole’a Portera.
Równolegle pojawiał się na planach filmowych i w Teatrze Telewizji. Grał epizodyczne role m.in. w filmach „Godziny nadziei”, „Syrena warszawska”, „Zimowy zmierzch” oraz „Skarb kapitana Martensa”. Od 1954 roku regularnie występował w Teatrze Telewizji, współpracując m.in. przy słynnej „Kobrze”.
Przełomem w jego karierze okazała się rola Zbyszka z Bogdańca w filmie „Krzyżacy” w reżyserii Aleksandra Forda. Zdjęcia rozpoczęły się w 1959 roku, a Kalenik – jak sam wspominał – wszystkie sceny walk i pojedynków wykonywał bez dublera. Rola ta przyniosła mu ogromną popularność i na trwałe zapisała go w historii polskiego kina.
Po sukcesie „Krzyżaków” występował na najważniejszych scenach teatralnych w kraju – w Teatrze Narodowym, Teatrze Nowym i Teatrze Polskim w Warszawie. Brał udział w zagranicznych tournée Teatru Narodowego, prezentując polską klasykę m.in. we Włoszech, Francji, Niemczech i Anglii. Współpracował z najwybitniejszymi reżyserami, takimi jak Andrzej Wajda, Jerzy Antczak czy Kazimierz Dejmek.
Szeroka publiczność pamięta go także z ról w popularnych serialach i filmach, m.in. „Czarne chmury”, „Czterdziestolatek”, „Polskie drogi”, „Noce i dnie”, „Lalka” oraz „Pan Tadeusz”. Występował u boku największych gwiazd polskiej sceny i ekranu, ciesząc się uznaniem widzów i krytyków.
Mieczysław Kalenik był człowiekiem wszechstronnym. Interesował się sportem – w czasie studiów był mistrzem akademickim w rzucie dyskiem – oraz literaturą. Znał osobiście wielu znanych twórców kultury, m.in. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Marka Hłaskę czy Jana Himilsbacha.
Przez całe życie podkreślał swoje związki z Międzyrzecem Podlaskim. Często odwiedzał rodzinne miasto, wspierał lokalne inicjatywy kulturalne i młodzieżowe grupy teatralne. W 2001 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Międzyrzeca Podlaskiego, a w 2008 roku został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Zmarł 16 czerwca 2017 roku po ciężkiej chorobie. Spoczął na cmentarzu parafialnym w Międzyrzecu Podlaskim.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.